کشور ایران به علت بر خورداری از شرایط اقلیمی کوهستانی و وجود ارتفاعات برفگیر سابقه ایی تاریخی در
ورزش های زمستانی ، ازجمله اسکی دارد . با گذشت سال ها و ورود اروپاییان به ایران، اسکی به معنای
امروزی آن به کشور ما راه یافت .

کافکاز از نوعی ابزار خاص به منظور عبور
از مناطق برفی و کوهستانی استفاده می کردند و با اتصال آن به چوب هایی که با پوست حیوانات پوشانده
شده بود به نوعی بر روی برف ها سر میخوردند ، عده ای از مردمان ایل بختیاری نیز بااستفاده از شاخ گاو
وحشی نوعی وسیله به نام درگ می ساختند و با پوشیدن ان رو برف راه میرفتند :

2000 سال قبل از میلاد مسیح و در ایران باستان قبایلی با نام


جالبه که بدونید انجمن بین المللی زبان شناسان لغت اسکی رو برگرفته از زبان آریایی می دونه ،و برخی دیگر از باستان شناسان معتقدند که این لغت از شرق به کشورهای اسکاندیناوی راه یافته .

مصطفی عالم در کتاب خودش با نام اسکی مدرن به نکته ی جالبی اشاره کرده : روستاییان نواحی کردستان ،
زمانی که به شکار در مناطق برف خیز و صعب العبور کوهستانی می رفتن ، برای عبور از این مناطق ،
چوب های بلندی به پامی کردن که امروزه نیز مورد استفاده اهالی اون ناحیه قرار می گیره .


امیر تیمور لنگ در خاطرات خودش از ایران ، نوشته : درمنطقه ای از ایران که امروزه به"فیروز کوه"
مشهورهست ، قاصد ها و پیک های محلی رو می دیده که برای پایین اومدن از ارتفاعات از
چوب های بلندی به پا میکردن و با استفاده از اونها بر روی برف سر میخوردن .....